We zitten op de terugweg richting Nederland. Nu een tussenstop in Beijing in de villa van zwager en schoonzusje. Hier blijven we tot de 16e dan verhuizen we Beijing zelf in naar de flat van dezelfde zwager en schoonzus. Hier verblijven we één nacht om vroeg te vertrekken met de metro naar vliegveld Daxing.
Maar we hebben hier nog een paar dagen. Nu is het oudjaar, Chinees oudjaar wel te verstaan. Morgen hebben we nieuwjaar. Dit is ook officieel het begin van de lente en zal het ook elke dag iets warmer gaan worden.
Maar we zitten in de middel of no-where. In een piepklein dorpje ten noorden van Beijing tegen de bergen aan. Niets te zien en niets te beleven. Hier in de directe omgeving staan dure luxe villa’s en er worden nog meer gebouwd. Dus rondom ons zijn allemaal bouwplaatsen.
Maar we maken onze ommetjes en af en toe een stukje lopen naar de winkels om boodschappen te doen. We zitten met de gehele familie hier, jawel ruimte zat, maar 5 februari vertrekken zij weer en zitten wij hier met z’n tweetjes.
Gisteren met ons jongste nichtje naar een voorstadje van Beijing geweest. Even weg van alles en ons nichtje wilde wel mee. Dus ook natuurlijk de speelgoedwinkels bezoeken. Maar het was echt houd en met een sterke wind was de gevoelstemperatuur -6 graden. Niet lekker dus.
Maar vanavond uit en nieuw vieren met lekkere hapjes en natuurlijk drank.
Naar aanleiding van een TV programma op CCTV10, een kanaal waar veel technologie en geschiedenis op wordt uitgezonden, een programma gezien waar ik de behoefde voelde om er iets over te schrijven aangezien bij één vlokje de NS al in paniek is.
In Heilongjiang, de koudste provincie van China, kan het kwik in de winter gemakkelijk dalen tot -20 C en soms zelfs -30 C. De meeste mensen, probeerde om reizen in de winter te vermijden of in ieder geval de frequentie ervan te verminderen.
Technologie is toegepast in het ontwerp van de spoorwegen en hun exploitatie, waardoor China een van de wereldleiders is geworden in de bouw van hogesnelheidslijnen in extreem koude omstandigheden.
Er is een systeem voor het verzamelen en analyseren van beelden geïntroduceerd om de werking van de hogesnelheidstrein te bewaken. Er zijn camera’s langs de sporen geïnstalleerd om beelden te verzamelen tijdens de exploitatie, en deze worden vergeleken met databasebeelden om veiligheidsrisico’s te identificeren. Technologieën, waaronder driedimensionale beeldvorming en beeldherkenning, worden tijdens het proces toegepast, zei Tian He van de hogesnelheidstreinafdeling van China Harbin Railway Group.
De eerste uitdaging bij het ontwerpen van een hogesnelheidslijn in zulke omstandigheden is het aanpakken van de problemen die worden veroorzaakt door het constante bevriezen en ontdooien van water op de sporen en omliggende gebieden, aldus China Railway Design Corp.
De spoorbedding bevriest, ontdooit en bevriest herhaaldelijk afhankelijk van het weer, waardoor deze oneffen kan worden en mogelijk een veiligheidsrisico kan vormen. Andere kwesties, zoals de veerkracht van beton bij blootstelling aan extreem koud weer, zijn ook in overweging genomen.
Dan het TV programma.
Maar dan hebben we het nog niet eens over de treinstellen. Ook daar worden nieuwe technologieën toegepast om het rijdende materiaal ook rijdend te houden.
Als in Nederland maar één sneeuwvlokje valt, is de NS in paniek. Maar hier in dit gebied valt wel meer dan een vlokje.
De onderstellen van de highspeed treinen is erg gevoelig, vering de remmen en aandrijving is er van afhankelijk. Mede daarom is een systeem ontwikkeld om dit in ieder geval te verminderen. Het systeem bestaat uit twee delen.
Van binnenuit.
Het onderstel wordt van binnenuit gedeeltelijk of geheel, dat was mij even niet duidelijk verwarmd. Hierdoor is het in een later stadium eenvoudiger los te krijgen.
Als voorbeeld had men een vork in een blok ijs gestopt die compleet vastgevroren zat. Hiervan had men er twee gemaakt.
Een theekaarsje onder het ijsblok.
Resultaat was dat het ijsblok smolt maar na verloop van tijd de vork nog steeds muurvast zat.
Een theekaarsje onder de vork.
Resultaat was dat de vork verwarmd werd en het ijsblok van binnenuit smolt waardoor na verloop van tijd de vork er zonder al teveel moeite er uitgetrokken kon worden.
Punt 2 in combinatie met de-icing zou er dus voor moeten zorgen dat de sneeuw en ijsresten eenvoudig van het onderstel los komen.
De-icing.
Als je ooit in de winter hebt gevlogen zul je gemerkt hebben dat vliegtuigen voor de start een douche krijgen van een substantie die nog aardig stinkt ook.
Bij ‘de-icing’ (ontijzen) wordt alle sneeuw, ijs of vorst van het vliegtuig gehaald. Dat doen we door het vliegtuig in te spuiten met een mengsel van glycol en warm water van zo’n 75°C.
Bron: Schiphol.nl
Nu heeft men voor de Highspeed treinen een vergelijkbaar systeem bedacht dat erg goed blijkt te werken. Of van hetzelfde mengsel gebruikgemaakt wordt is mij niet duidelijk geworden, maar vermoed van wel.
Na vele testen heeft men een straat ontworpen waardoor de treinstellen doorheen rijden en aan de onderkant gespoeld worden, net als je auto in de wasstraat.
Het resultaat is een schoon onderstel waardoor de veiligheid van de reis weer gegarandeerd is.
Voor degene die het leuk vinden om de technologie en geschiedenis van China te volgen, het kanaal, waar wij dus heel veel naar kijken, is op YouTube te vinden. https://www.youtube.com/@CCTVScienceAndEducation
Ons dagelijkse ommetje was vandaag wel een erg koude. Er stond een straf windje en met 2 graden een gevoelstemperatuur van -1. Maar we hebben ons ommetje gemaakt.
We zijn weer door het industrieterrein gegaan en kwamen dit grijze gebouw tegen, maar niet zomaar een gebouw.
Xi’an Jiaotong University is een openbare universiteit in Xi’an, Shaanxi, China. Het is aangesloten bij en wordt gefinancierd door het Ministerie van Onderwijs van China. De universiteit is onderdeel van Project 211, Project 985 en de Double First-Class Construction. Het is lid van de C9 League.
XJTU herbergt vijf belangrijke staatslaboratoria, vier speciale staatslaboratoria en twee staats technische onderzoekscentra. Twee van de acht aangesloten onderwijsziekenhuizen behoren tot de top 100 ziekenhuizen van China. Het is het knooppunt van de University Alliance of the Silk Road, een internationale academische alliantie onder de paraplu van China’s Belt and Road Initiative die gericht is op het opbouwen van educatieve samenwerking en het stimuleren van economische groei in landen langs de Silk Road Economic Belt en belangrijke partners wereldwijd.
Tja, heb het ook moeten opzoeken. Het is dus vergelijkbaar met de TU in Delft waar Jingu aan studeert en ook niet de minste. Maar waar is dit gebouw dan voor.
Als er iets uitgevonden/ontwikkeld is moet er natuurlijk een testopstelling gebouwd worden om te testen en e.v.t. productie rijp gemaakt. Dat gebeurd dus hier.
Terug bij onze flat nog even wat ijs gehaald. Jawel IJS. Gekke is dat eigenlijk overal in China, maar vooral in het hoge koude noorden er in de winter meer ijs verkocht wordt dan in de zomer. Wij hebben in 2019 in Harbin met -25 ook in de rij gestaan voor het beroemde Harbin ijsje.
Maar mijn huishoudelijk object moest zo nodig nog wat ijsjes meenemen. Huishoudelijk object ja! Zo mag je volgens nu.nl je vrouw tegenwoordig op FeestBoek noemen 😊.
Eten, dat moeten we allemaal en minimaal 2x per dag. In China hoef je nooit te zoeken naar eten, je struikelt om de paar meter wel over een restaurant of een karretje. Nee voor eten hoef je echt niet lang te zoeken.
Waar in Nederland de restaurants verstopt zitten en je te pletter moet zoeken als je iets wilt eten, buiten de frietkramen, heb je knap moeite. Ook merken we dat de Chinese restaurants al een stuk minder zijn geworden.
Maar ECHT Chinees eten vinden in Den Haag is een uitdaging. Alles is aangepast op de Hollander. Er zijn een paar authentieke Chinese restaurants, maar zijn op één hand te tellen. En dan bedoel ik ECHT CHINEES en geen Kantonees zoals Fat Kee en wat al niet meer in Chinatown zit. Dat is Hong Kong Chinees.
Mainland Chinees zijn maar een paar in Chinatown van te vinden. Hieronder vindt je een lijstje waar je de echte smaken van China kunt proeven.
Oja, kom nu niet aan met Babi pangang of Foe Yong Hai. Babi pangang is Indonesisch en Foe Yong Hai is Kantonees.
Maar telkens als wij ergens eten maken we meestal wel foto’s. Sowieso foor onze zoon om lekker jaloers te maken, want die is er gek op. Maar ook voor ons van gerechten om nog eens te eten.
Het lekkerste is toch wel het lokale eten en speciaal de gerechten van de etnische minderheden.
Nu dus maar eens een compilatie van lekker eten.
Eetsmakelijk!
Lijst met Chinese restaurants met gerechten die je ook echt in China Mainland kunt vinden.
Lekker onderwerp hoor ik je zeggen. Maar toch, we krijgen er uiteindelijk allemaal mee te maken. Het zij naasten en/of familie die overleiden…….en uiteindelijk jezelf.
Maar in Nederland hebben we verschillende keuzes, crematie, begraven of andere alternatieven. Maar in China is er maar één en dat is cremeren.
Door ruimtegebrek moet iedereen gecremeerd worden, maar ook graven van vroeger worden opgegraven en gecremeerd. Maar hier in China hangen er diverse rituelen rond het ‘begraven’. De manier waarop en hoe is geheel regio afhankelijk. Maar ik ga het over hier, de regio Xi’an hebben.
Inmiddels heb ik er drie mogen zien van een afstandje. De eerste was onze invalide beneden buurman. Hij was onze recycle man en we leverden alle karton en papier bij hem in voor zijn zakcentje.
Hij was inmiddels al gecremeerd na zijn overleiden, dus de familie brachten een klein kistje met restanten naar de begraafplaats. Dit ging vooraf buiten voor de deur met het afsteken van knalvuurwerk. Vervolgens de directe familie het driemaal buigen geknield op de grond. Vervolgens werd het kistje gedragen naar de auto die het gezelschap naar de begraafplaats brachten.
De tweede kwamen we tijdens één van onze ommetjes tegen. Hier was het begraven al achter de rug en zat men voor de deur geknield te huilen en werden er geld en goederen verbrand.
Nee geen echt geld en goederen, maar speciaal voor ritueel verbranden voor de overledenen. Je kunt geld in euro’s, dollars, Chinese RMB of andere kopen. De goederen zijn van een karton zijn en verschillende vormen hebben. De meest verkochte zijn huizen en auto’s. Maar ook gewoon wenspapier is in geel met een rode gevormde rand verkrijgbaar.
Als iedereen eenmaal op de begraafplaats is, worden er rituelen uitgevoerd. Hierbij kun je denken aan het plaatsen van de kist in het graf en het aanbieden van gebeden en offers. Familieleden krijgen ook de mogelijkheid om de grafsteen in te schrijven met de naam en details van de overledene.
Rouwkleding: Familieleden van de overledene dragen meestal witte kleding om hun respect aan de overledene en hun verdriet te tonen.
Rouwperiode: In de Chinese traditie duurt de rouwperiode meestal 100 dagen, waarin nabestaanden niet deelnemen aan feestelijke activiteiten en symbolische handelingen uitvoeren om respect te tonen aan de overledene.
Offerceremonies: Eén van de belangrijke gebruiken en rituelen bij een uitvaart in China zijn de offerceremonies in de rouwperiode na het overlijden. Hierbij biedt men voedsel, drank en andere items aan de overledene aan om te voorzien in hun spirituele behoeften.
Maar alles verschild per regio maar ook of het een belangrijk persoon is geweest. Ook de leeftijd speelt een rol. Als de overledene boven de 90 jaar is noemen ze het een gelukkige dood en kan naast rouw ook een feestmoment zijn.
De derde is een ander verhaal, dit speelde de afgelopen dagen bij onze flat af in het oude dorpje.
Maandag 30 December 2024: Zo rond 11:00 uur kwam er ineens een speaker die behoorlijk luid treurmuziek speelde. In het begin was het nog niet erg, maar na verloop van tijd begon het echt irritant te worden. Maar toen wisten we nog niets. Dit ging dus tot ongeveer 23:00 uur door.
Dinsdag 31 December 2024: En jawel, vroeg om 06:00 uur begon die treurmuziek weer te spelen. Maar langzaam aan begon ons iets door te dringen, dit werd de volgende dag bevestigd. De treurmuziek speelde weer tot ongeveer 23:00 uur.
Woensdag 1 Januari 2025: O6:00 uur, de treurmuziek. Nu kon het ook niet meer missen dat er iemand aan de overkant in het oude dorpje overleden was, want er hing nu een witte banner verticaal aan de muur van de woning waar wij op uitkijken.
Echter rond 11:00 uur kwam er een vrouw door de speaker die allerlei dingen vertelden. Wat konden we niet verstaan. Maar ook een muziek band speelde, en zo waarlijk zelf best vrolijke muziek. Zij liepen dan ook rondjes rond in het oude dorpje. Afwisselend met teksten en andere muziek kwam daar rond 18:00 uur een end aan. Ook was de familie, in wit geklede gewaden, een rondje in het dorpje gewandeld met de muziek. En rond 23:00 uur hield de treurmuziek weer op.
Donderdag 2 januari 2025 (vandaag dus): 06:00 uur de treurmuziek. Maar nu rond 07:30 uur veranderde dit in de vrouwelijke speaker en de muziekband. Dit keer weer met nog vrolijkere muziek. Uiteindelijk rond 09:30 uur vertrok een grote stoet naar de begraafplaats.
Voorop reed een pick-up met papieren bloemen en de muziek band, vermoed dat de papieren bloemen op de begraafplaats verbrand zijn, gevolgd door de familie en vrienden in wit gekleed gewaad met de capuchon op over het hoofd. Daar achter een zwarte bestelbus met het lichaam of misschien een kistje met de gecremeerde restanten, dat kon ik niet zien. Naast het busje liepen ook in wit geklede familie met de capuchon over het hoofd. Hier liepen ca. 8 man/vrouw naast de bestel bus. Het busje werd gevolgd door vrienden/ belangstellenden denk ik en was ook nog een aardig grote groep. Uiteindelijk werd de stoet gevolgd door een tiental auto’s.
Kon helaas geen foto’s maken aangezien ze dan linksaf hadden gemoeten, maar men ging rechtsaf. Dus dat ging dus even niet.
Maar hierop terug kijkend hoe dit verliep trekken wij de conclusie dat de overledene op hoge leeftijd was maar ook in het oude dorpje een belangrijke positie heeft gehad. Dit aangezien het een grote ceremonie was. En natuurlijk ook met veel knalvuurwerk.
Tja dit zijn de normale zaken in het leven die ons allemaal gaat overkomen of al overkomen is. Zo hebben mijn zusje en ik onze ouders veel te vroeg moeten wegbrengen. En eens dan zijn wij zelf aan de beurt, maar hoop dat dat nog erg ver weg is.
Met een terugkijk op 2024 kunnen we stellen dat we een spannend jaar hebben gehad. Nadat we in 2023 onze in 2019 aangekochte flat eindelijk na een vervelende corona periode konden gaan afbouwen was 2024 voor de afwerking.
Toen we in 2019 aan het avontuur begonnen hadden we nog geen idee dat we ruim 4 jaar moesten wachten tot we terug konden komen om onze casco aangekochte flat te gaan verbouwen. Leverde wel weer meer spaargeld op in die 4 jaar dus konden we in één keer doorgaan zodra China open ging na corona.
Zonder ervaring op dit gebied zijn we in dit avontuur gedoken. Ik had wel iets aan ervaring door mijn vorige werkgeven en de werktuigbouw opleiding en achtergrond. Maar toch.
De fouten en ongemakken uit de woning in Den Haag wilden we hier voorkomen en de wens was van het gas af. Wel, eigenlijk is alles gelukt.
Maar hoe verliep dit jaar.
De flat.
In de corona jaren hadden we veel tijd om over het ontwerp en de inrichting na te denken. Natuurlijk alles voorzien van tekeningen om het visueel wat duidelijker te maken. In mei stapten we een kaal leefbaar huis binnen. We konden slapen, douche en zitten. Dat was alles.
Omdat we onze voorbereidingen goed gedaan hadden was het snel inkopen van meubels ed. En langzaam groeide ons huisje zoals wij het wilden. Toen alle meubels ed. geleverd waren was het nog wel wat kaal, maar veranderde door de tijd heen. Nog zijn er wel wat dingen die we willen, maar is alleen cosmetisch en kunnen we op ons gemakje doen. Maar we hebben een thuis!
De Up en Downs.
Tja, daar ontkom je niet aan, als eerste werd ik voor de zomervakanties en een paar weken voor Jingyu zou komen flink ziek. Paar dagen 40 graden koorts en beroerd voelen tot verslapping van de spieren. Wat het geweest is weten we niet maar we vermoeden corona. Het heeft nog een aantal weken geduurd voor ik mijn krachten weer op een aanvaardbaar niveau terug had. En de dokter heeft aan ons weer flink verdiend.
Toen Jingyu bij ons was, zijn we naar het terracotta museum geweest. Hier was het goed te merken wat voor impact had heeft gehad op mijn lichaam. Ik moest veel rusten en veel water tot mij nemen. Rusten moest op een gegeven moment zelfs om de paar honderd meter, ik kon gewoon niet meer.
Toen kregen we beiden nog even een behoorlijk griepje. Nu is voor mij een griepje niet fijn maar ik loop wel door. Voor Hui is dat een ander verhaal. Door de longcovid is een griepje voor haar behoorlijk zwaar. Dus nu was zij even in de problemen. Maar na een paar weken was ook zij weer gelukkig functioneel.
Resetten.
Tja ons visum is 2 jaar geldig en mogen maar 3 maanden aaneengesloten in China blijven. Voor het verlopen van de 3 maanden moet je er uit……maar je mag ook gelijk weer terug .
Hong Kong
De eerste reset hebben we gedaan met een bezoek aan Shenzhen. Deze stad ligt aan de grens met Hong Kong. Aangezien het een autonome regio is moet je China uit en Hong Kong in via de immigratiedienst. Je gaat dan formeel China uit en Hong Kong in en vv. Dan krijg je een uitreis en een inreis stempel bij de immigratiedienst en ben je dus China even uit geweest.
Hong Kong is best te doen, beetje een vieze stad maar moet je doorheen kijken. Natuurlijk met de reisorganisatie de beroemde toeristische plekken bezocht, en de dag voor onszelf cultuur snuiven.
Nu hadden we dit gecombineerd met een 1 daagse georganiseerde reis, wat ons goed bevallen was. De tweede dag zijn wij gebleven en op ons zelf Hong Kong verkend. Daarna zijn we nog een aantal dagen in Shenzen gebleven en natuurlijk wat cultuur opgesnoven.
Bangkok, Thailand.
Omdat de georganiseerde reis met Hong Kong bevallen was dachten we het met Thailand wat langer te doen. Maar hoe fout was dat.
Hier gingen we vliegend naartoe, dus de uitreis stempel kregen we op het vliegveld van Xi’an. In Thailand bij de immigratiedienst een leuke stempel in het paspoort gekregen. Maar toen de georganiseerde reis.
Dit verliep nogal erg vreemd en bleek gewoon een verplichte shopping tour te zijn. Jawel oplichters, je bezocht wat toeristische plekken en dingen, maar je kreeg steeds meer het gevoel dat je besodemieterd werd. En niet alleen wij hadden dat, de gehele bus. Uiteindelijk zijn vier jongeren uitgestapt en op zichzelf verder gegaan. Wilden wij en nog een paar wat ouderen uit de bus ook, maar liepen bij het zoeken naar alternatief vervoer al tegen problemen aan. Dus met tegenzin is de rest van de groep gebleven.
Terug in China hebben we dus ook besloten dit zo nooit meer te doen. We gaan nog wel een keer terug naar Bangkok, maar dan doen we het zelf en geen zeker niet naar die achterlijke toeristische plekken als Pattaya. Maar de trein door de markt willen we wel gaan bekijken.
Lao Cai, Vietnam.
Hier wilden we zo snel mogelijk resetten omdat we in Kunming veel wilden zien. Later bleek iets te veel.
Dag na aankomst in Kunming gelijk door naar Hekou met de trein. Deze rit gaat over één van China’s beroemdste lijn. Hier hangt een stukje vervelende geschiedenis aan door een dominante Frankrijk die China op deze lijn heeft ge naait en onbeschoft gehandeld heeft. Met ook nog eens vele doden als gevolg. Net als de spoorlijn in Burma heeft ook deze lijn een dode onder elke biels. Als Europeaan schaamde ik mij kapot toen ik las hoe Frankrijk zich hier heeft misdragen.
Aanvankelijk wilden we een paar dagen in Vietnam blijven, maar in de omgeving van Loa Cai is het nog een aardig stuk reizen en klimmen voor je de leuke dingen kunt zien. En daar hadden we even geen trek in. Dus ok, blijven we één nachtje in Loa Cai. Maar ook dat werd bij het zien van dit plaatsje al verder afgezwakt naar, we blijven maar een paar uur.
Zelfs die paar uur ging nog even helemaal fout door het taalprobleem. En niemand spreekt dan ook maar één word Chinees dus Engels was al helemaal ijdele hoop. Maar goed, we zijn weer na een paar uur teruggegaan naar China. Maar ook Hekou heeft niets bijzonders dus besloten de volgende dag maar gelijk terug te gaan naar Kunming.
In Kunming hebben we eigenlijk iets teveel gedaan, en we hebben niet eens alles gedaan wat we wilden. Maar Kunming is ons best bevallen, zo best dat we hier volgend jaar terug gaan komen. Want we hebben daar nog iets heel moois te bekijken.
En na 8 dagen verblijf in Kunming, met natuurlijk cultuur snuiven, weer terug is ons nu erg gezellige huisje. Want overal waar we komen kopen we één of meerdere herinneringen aan deze reis. En dat begint nu langzaam te groeien. Zeker wat onze museum munten en koelkast magneten betreft .
Maar nu is het jaar tot een einde gekomen. Voor ons was 2024 een zeer geslaagd jaar. We zullen dan ook met weemoed terug kijken naar alles wat we gedaan en beleefd hebben. Maar geeft ons ook energie om vooruit te kijken naar 2025.
Aangezien Jingyu nu een hele leuke vriendin heeft, wat wij al onze as. schoondochter noemen, is het verlangen naar de gezelligheid tijdens de feestdag toch aardig veranderd. Hui is helemaal gek op haar dus hebben we besloten onze reizen anders te gaan indelen zodat we met de kerst en nieuwjaar gezellig met z’n viertjes kunnen doorbrengen.
Al met al, hebben wij van 2024 genoten en hopen dat jullie dat ook hebben gedaan. Het is voorbij gevlogen, maar wij hopen dat 2025 ons en onze vrienden weer een zeer gelukkig en gezellig nieuwjaar mogen zijn. Maar vooral een gezond nieuwjaar!
.
CHINA 