Eten, dat moeten we allemaal en minimaal 2x per dag. In China hoef je nooit te zoeken naar eten, je struikelt om de paar meter wel over een restaurant of een karretje. Nee voor eten hoef je echt niet lang te zoeken.
Waar in Nederland de restaurants verstopt zitten en je te pletter moet zoeken als je iets wilt eten, buiten de frietkramen, heb je knap moeite. Ook merken we dat de Chinese restaurants al een stuk minder zijn geworden.
Maar ECHT Chinees eten vinden in Den Haag is een uitdaging. Alles is aangepast op de Hollander. Er zijn een paar authentieke Chinese restaurants, maar zijn op één hand te tellen. En dan bedoel ik ECHT CHINEES en geen Kantonees zoals Fat Kee en wat al niet meer in Chinatown zit. Dat is Hong Kong Chinees.
Mainland Chinees zijn maar een paar in Chinatown van te vinden. Hieronder vindt je een lijstje waar je de echte smaken van China kunt proeven.
Oja, kom nu niet aan met Babi pangang of Foe Yong Hai. Babi pangang is Indonesisch en Foe Yong Hai is Kantonees.
Maar telkens als wij ergens eten maken we meestal wel foto’s. Sowieso foor onze zoon om lekker jaloers te maken, want die is er gek op. Maar ook voor ons van gerechten om nog eens te eten.
Het lekkerste is toch wel het lokale eten en speciaal de gerechten van de etnische minderheden.
Nu dus maar eens een compilatie van lekker eten.
Eetsmakelijk!
Lijst met Chinese restaurants met gerechten die je ook echt in China Mainland kunt vinden.
Lekker onderwerp hoor ik je zeggen. Maar toch, we krijgen er uiteindelijk allemaal mee te maken. Het zij naasten en/of familie die overleiden…….en uiteindelijk jezelf.
Maar in Nederland hebben we verschillende keuzes, crematie, begraven of andere alternatieven. Maar in China is er maar één en dat is cremeren.
Door ruimtegebrek moet iedereen gecremeerd worden, maar ook graven van vroeger worden opgegraven en gecremeerd. Maar hier in China hangen er diverse rituelen rond het ‘begraven’. De manier waarop en hoe is geheel regio afhankelijk. Maar ik ga het over hier, de regio Xi’an hebben.
Inmiddels heb ik er drie mogen zien van een afstandje. De eerste was onze invalide beneden buurman. Hij was onze recycle man en we leverden alle karton en papier bij hem in voor zijn zakcentje.
Hij was inmiddels al gecremeerd na zijn overleiden, dus de familie brachten een klein kistje met restanten naar de begraafplaats. Dit ging vooraf buiten voor de deur met het afsteken van knalvuurwerk. Vervolgens de directe familie het driemaal buigen geknield op de grond. Vervolgens werd het kistje gedragen naar de auto die het gezelschap naar de begraafplaats brachten.
De tweede kwamen we tijdens één van onze ommetjes tegen. Hier was het begraven al achter de rug en zat men voor de deur geknield te huilen en werden er geld en goederen verbrand.
Nee geen echt geld en goederen, maar speciaal voor ritueel verbranden voor de overledenen. Je kunt geld in euro’s, dollars, Chinese RMB of andere kopen. De goederen zijn van een karton zijn en verschillende vormen hebben. De meest verkochte zijn huizen en auto’s. Maar ook gewoon wenspapier is in geel met een rode gevormde rand verkrijgbaar.
Als iedereen eenmaal op de begraafplaats is, worden er rituelen uitgevoerd. Hierbij kun je denken aan het plaatsen van de kist in het graf en het aanbieden van gebeden en offers. Familieleden krijgen ook de mogelijkheid om de grafsteen in te schrijven met de naam en details van de overledene.
Rouwkleding: Familieleden van de overledene dragen meestal witte kleding om hun respect aan de overledene en hun verdriet te tonen.
Rouwperiode: In de Chinese traditie duurt de rouwperiode meestal 100 dagen, waarin nabestaanden niet deelnemen aan feestelijke activiteiten en symbolische handelingen uitvoeren om respect te tonen aan de overledene.
Offerceremonies: Eén van de belangrijke gebruiken en rituelen bij een uitvaart in China zijn de offerceremonies in de rouwperiode na het overlijden. Hierbij biedt men voedsel, drank en andere items aan de overledene aan om te voorzien in hun spirituele behoeften.
Maar alles verschild per regio maar ook of het een belangrijk persoon is geweest. Ook de leeftijd speelt een rol. Als de overledene boven de 90 jaar is noemen ze het een gelukkige dood en kan naast rouw ook een feestmoment zijn.
De derde is een ander verhaal, dit speelde de afgelopen dagen bij onze flat af in het oude dorpje.
Maandag 30 December 2024: Zo rond 11:00 uur kwam er ineens een speaker die behoorlijk luid treurmuziek speelde. In het begin was het nog niet erg, maar na verloop van tijd begon het echt irritant te worden. Maar toen wisten we nog niets. Dit ging dus tot ongeveer 23:00 uur door.
Dinsdag 31 December 2024: En jawel, vroeg om 06:00 uur begon die treurmuziek weer te spelen. Maar langzaam aan begon ons iets door te dringen, dit werd de volgende dag bevestigd. De treurmuziek speelde weer tot ongeveer 23:00 uur.
Woensdag 1 Januari 2025: O6:00 uur, de treurmuziek. Nu kon het ook niet meer missen dat er iemand aan de overkant in het oude dorpje overleden was, want er hing nu een witte banner verticaal aan de muur van de woning waar wij op uitkijken.
Echter rond 11:00 uur kwam er een vrouw door de speaker die allerlei dingen vertelden. Wat konden we niet verstaan. Maar ook een muziek band speelde, en zo waarlijk zelf best vrolijke muziek. Zij liepen dan ook rondjes rond in het oude dorpje. Afwisselend met teksten en andere muziek kwam daar rond 18:00 uur een end aan. Ook was de familie, in wit geklede gewaden, een rondje in het dorpje gewandeld met de muziek. En rond 23:00 uur hield de treurmuziek weer op.
Donderdag 2 januari 2025 (vandaag dus): 06:00 uur de treurmuziek. Maar nu rond 07:30 uur veranderde dit in de vrouwelijke speaker en de muziekband. Dit keer weer met nog vrolijkere muziek. Uiteindelijk rond 09:30 uur vertrok een grote stoet naar de begraafplaats.
Voorop reed een pick-up met papieren bloemen en de muziek band, vermoed dat de papieren bloemen op de begraafplaats verbrand zijn, gevolgd door de familie en vrienden in wit gekleed gewaad met de capuchon op over het hoofd. Daar achter een zwarte bestelbus met het lichaam of misschien een kistje met de gecremeerde restanten, dat kon ik niet zien. Naast het busje liepen ook in wit geklede familie met de capuchon over het hoofd. Hier liepen ca. 8 man/vrouw naast de bestel bus. Het busje werd gevolgd door vrienden/ belangstellenden denk ik en was ook nog een aardig grote groep. Uiteindelijk werd de stoet gevolgd door een tiental auto’s.
Kon helaas geen foto’s maken aangezien ze dan linksaf hadden gemoeten, maar men ging rechtsaf. Dus dat ging dus even niet.
Maar hierop terug kijkend hoe dit verliep trekken wij de conclusie dat de overledene op hoge leeftijd was maar ook in het oude dorpje een belangrijke positie heeft gehad. Dit aangezien het een grote ceremonie was. En natuurlijk ook met veel knalvuurwerk.
Tja dit zijn de normale zaken in het leven die ons allemaal gaat overkomen of al overkomen is. Zo hebben mijn zusje en ik onze ouders veel te vroeg moeten wegbrengen. En eens dan zijn wij zelf aan de beurt, maar hoop dat dat nog erg ver weg is.
CHINA 